
یک لاستیک کهنه سیاه، چند چاله کمعمق، رد طولانی یک موتورسیکلت، چند درختچه خشکیده و دیگر هیچ، دیگر فقط خاک است و زمینی کویری و تا چشم کار میکند، یک قهوهای روشن یکنواخت. قهوهای و یکنواخت، مثل کویر. اینها تمام داشتههای دریاچه ارومیه از بخش جنوبی است، جایی که زمین سفید و طوسیرنگ درهم پیچیده، سفیدها نمک است و طوسیها یادگار آبی که قبلها، اینجا در ساحل دهکده ساحلی چی چست ارومیه، جاری بود.چی چست، حالا سالهاست که نه صدای موج دریاچه را شنیده و نه نسیم خنکی به سویش رفته، هرچه هست، دورنمایی از یک منظره بیابانی است، با بادی ک...
ادامه مطلب