| ارکستر ملی موسیقی ایران پس از 17 سال همچنان به لحاظ مدیریتی دچار مشکلاتی است که حل نشده و هر چند مدت یک بار باعث تعطیلی آن می شود. کارشناسان تنها راه نجات ارکستر از این مشکلات را غیردولتی شدن و قائم به فرد نبودن آن می دانند اما معتقدند این مهم به آسانی فراهم نمی شود.ارکستر ملی موسیقی ایران سال 77 و با رهبری فرهاد فخرالدینی شکل گرفت. در آن سال ها بسیاری از هنرمندان این حوزه همکاری هایشان را در قالب های مختلف با این ارکستر آغاز کردند. فخرالدینی هم به عنوان آهنگسازی صاحب سبک کوشید تا در برنامه های این ارکستر نگاه ویژه ای به آثار آهنگسازان مختلف ایران داشته باشد و در کنار بهره گیری از هنر نوازندگان و خوانندگان جوان از نوازندگان و خوانندگان پیشکسوت موسیقی ایران هم بهره ببرد. یکی از اجراهای خوب این ارکستر اتفاقا با همراهی محمدرضا شجریان رقم خورد، خواننده ای که خیلی زود حاضر شد تا در چند اجرا این ارکستر را همراهی کند.درست در زمانی که همه نسبت به آینده فعالیت های این ارکستر امیدوار شده بودند، خبرهای نا امید کننده از راه رسید. پیش از آنکه فرهاد فخرالدینی از سمتش در این ارکستر استعفا دهد، زمزمه ها از واگذاری ارکستر ملی موسیقی ایران به بنیاد رودکی حکایت داشت.تیر ماه 88 فرهاد فخرالدینی از رهبری ارکستر ملی استعفا داد و ترجیح داد درباره دلایل استعفایش سکوت کند. همان زمان بیانیه ای از سوی دفتر موسیقی وزارت ارشاد منتشر شد که در آن آمده بود: « به دلیل حجم فعالیت ها و مشغله های انجمن موسیقی ایران در انجام امور سه مجموعه ارکستر ملی ایران، ارکستر سمفونیک و گروه کر دفتر موسیقی و ساماندهی بهتر امور اجرایی و استفاده از ظرفیت های مجموعه ارکستر ملی ایران و فعالیت های استانی ارکستر ملی به بنیاد و فرهنگی هنری رودکی واگذار شده است.»در گفت و گو با کارشناسان حوزه موسیقی و افرادی که از نزدیک در جریان اتفاقات پیش روی ارکستر ملی بودند، وضعیت این ارکستر مورد بررسی قرار گرفته است. |
برچسب:
نویسنده: حمید قلی خانی